Langs bergen en dalen.

28 april 2017

In het voorjaar is de natuur uitbundig in Turkije. Lopend in de bergen ervaar je de geuren en de kleuren van alles wat ontuikt. En de zang van de vogels maakt het allemaal compleet. De zon schijnt elke dag en het is boven de 20°. Een pensionhouder vertelde me dat het wat de zon betreft zo blijft tot eind september. Vanaf eind mei wordt het hier wel steeds warmer, tot boven de 40°. Het is dan erg droog en eigenlijk te warm om nog te wandelen. Het strandseizoen begint dan. De laatste paar jaar zijn er echter minder wandelaars en ook de strandtoeristen haken af. Het heeft alles te maken met de politieke situatie. Vaak wordt het gesprek hierover vermeden, een enkele keer wil men wel kwijt dat het jammer is dat regeringsleiders zulke harde woorden gebruiken. Het maakt de toekomst onzeker.

Op de Lycische weg passeerde ik de antieke stad Patara, enkele uren heb ik daar rondgedwaald. Er zijn veel Romeinse overblijfselen, zoals graven, tempels, badhuizen en een theater. De oorspronkelijke nederzetting is echter nog veel ouder. Er zijn restanten uit de Hellenistische tijd en het bronzen tijdperk gevonden. Bijzonder om rond te lopen tussen die vervlogen beschavingen.

De badplaats Kalkan telt vele hotels, in de zomer zijn er nog redelijk wat toeristen. Het is een idyllisch vakantieoord, er zijn boulevards, een jachthaven, strand etc. Het hele jaar door komen er veel Britten, sommigen wonen er permanent. Zij overwinteren daar of runnen zelf een pension. Of ze trouwen met een Turk(se). Zo vermengen de culturen zich.
Het Turkse deel van mijn reis is geregeld door zo'n Brits/Turks stel. Alle accomodaties zijn geregeld, ze kunnen mij ophalen en vervoeren van plekken waar geen accomadatie is. En ik kan als het nodig is altijd een beroep op hen doen.
Mijn doopnaam is Abraham, afgekort is het Bram. In het Turks zou dit Ibrahim zijn, en afgekort is het Ibo.

Met mij gaat het goed. Dagelijks ben ik 6 tot 8 uur onderweg. Op deze bergachtige weg moet ik vaak stijgen en dalen, soms is het hoogteverschil wel 900m op een dag. En bij het klimmen en dalen heb je dikwijls beide handen en voeten nodig, zo ruig kan het zijn. Nee, het klimmen verveelt me nog niet. Het zou pas echt saai worden als alles vlak was. En ik denk dat dat geldt voor ieders leven. Accepteer maar dat er bergen en dalen zijn.

Ik probeer me steeds aan te passen aan de omstandigheden. Als het nodig is een stukje liften als ik fout gelopen ben of een dagje niet lopen om bij te komen.

Het is altijd weer een verrassing wie je onderweg of 's avonds ontmoet. Gisteravond, in een klein bergdorpje waren daar 5 Turkse broers en nog een neef die deze weg 3 dagen lopen. Twee spraken Engels, en zo kon ik ervaringen met hen uitwisselen. Ik ga zien of ik zoiets ook met mijn 4 broers kan organiseren!
Volgende keer weer een nieuw verhaal.

Hartelijke groet,
Bram

Foto’s

13 Reacties

  1. Anne-Marie Rutgers:
    28 april 2017
    Dag Bram, mooi verhaal weer. Bijzonder om zo door een land te lopen. Dan maak je heel wat anders mee dan wanneer je gewoon op vakantie gaat.. Veel plezier verder.
  2. Wil Leeman:
    28 april 2017
    Wat mooie ervaringen, ik geniet van je reisverslagen, nog een goede reis verder.
  3. Marchien enkelaar lenten:
    28 april 2017
    Dag Bram, wat gaf je weer prachtig weer hetgeen je beleeft en ondervindt.De ontmoeting met de Turkse broers en neef Ik geniet ervan. Ben benieuwd waar zij jou brengen.
    Tot de volgende keer, goede en mooie reis
  4. Bram Wattel:
    28 april 2017
    Weer een mooi verhaal. Je zult vast al wel ontdekt hebben dat afdalen lastiger is dan klimmen. Maar beide beide bewegingen horen bij het lopen door de bergen en inderdaad ook bij de tocht door het leven. En uiteindelijk: per aspera ad astra. Een mooie reis toegewenst!
  5. Frea:
    28 april 2017
    Hallo Bram! Dank je wel! Wat weer leuk om te lezen! Je beschrijft het heel goed; in gedachten zie ik alles voorbijkomen.....en je humor tussen de regels door.... fijn! wens je een gezegend weekend! Groetjes!
  6. Rien Verwijs:
    28 april 2017
    Dag Bram
    Een mooi en ook persoonlijk verhaal voor iedereen die het leest. Hartelijke groet
    Rien.
  7. Ali en Cock:
    28 april 2017
    Geweldig Bram! Heerlijk om je avontuur mee te mogen beleven.
    Het is inderdaad beter de bergen en dalen te accepteren. Dat kost minder energie.
    Veel succes op je verdere Pad.
  8. Andries en Alie:
    28 april 2017
    Dag lieve Bram, wat kun je je ervaringen toch mooi weergeven. Ook je foto's zeggen meer dan alleen een mooi plaatje. Goede voortzetting van je wandelingen!
  9. Lisette:
    29 april 2017
    Hallo Bram
    Wat een beleving weer. Ik zie je lopen in de bergen, en praten met de mensen die je tegen komt.
    Genietend van alles wat je tegen komt.
    En door jou verhaal mogen wij een beetje mee reizen.
    Bedankt. En beleef maar veel nieuwe avonturen.
    Groetjes Lisette
  10. Jacqueline Vink:
    29 april 2017
    Dat zou mooi zijn Bram samen met je broers! Ze kunnen er vast over nadenken.......
    Geniet van elke stap!
  11. Dineke:
    29 april 2017
    ....en als die broers niet willen zijn er vast nog zussen die bereid zijn.....Liefs van een van die zussen....
  12. Ellis Spiesl:
    30 april 2017
    Wat een mooie belevenis moet het zijn in zo'n prachtige bergachtige omgeving te mogen wandelen en verlaten culturen in je op te nemen. Bij Wessel kwamen weer ook zijn belevenissen tot leven.
    Goede reis. Wij kijken uit naar het vervolg.
    Groet,
    Ellis en Wessel
  13. Gerard en henny:
    30 april 2017
    Dag Bram, wat een indrukwekkend verhaal weer.
    Zo blijven wij jou herkennen,en fijn dat het goed mag gaan, nog veel "Loop" plezier, en groetjes.
    Hier alles oké. Gerard en Henny.